మహాభారతకథ-19

                                                   దేవదానవులు-వారి అంశలతో వీరుల పుట్టుక

    జనమేజయుడు వైశంపాయనుణ్ని “మహర్షీ! దేవదానవుల అంశలతో భూమి మీద పుట్టినవాళ్ల గురించి చెప్పే ముందు ఆ అంశలకి మూలకారణమైన వాళ్ల గురించి కూడా చెప్పండి!” అని అడిగాడు.  వైశంపాయనుడు మానవజాతి పుట్టుక గురించి ఈ విధంగా చెప్పాడు.

   సృష్టికి కారకుడైన బ్రహ్మదేవుడి మానస పుత్రులు ఆరుగురు ఉన్నారు. వాళ్లు మరీచి, అంగిరసుడు, అత్రి, పులస్త్యుడు, పులహుడు, క్రతువు.  మరీచి అనే బ్రహ్మమానసపుత్రుడికి కశ్యప ప్రజాపతి జన్మించాడు. కశ్యపుడి వల్ల చరాచర భూతరాశి ఉద్భవించింది.  బ్రహ్మ కుడిచేతి బొటనవేలి నుంచి దక్షుడు, ఎడమ చేతి బొటనవేలి నుంచి ధరణి అనే స్త్రీ జన్మించారు. ధరణికి, దక్షుడికి వెయ్యి మంది కుమారులు జన్మించారు. వాళ్లు ఇంద్రియ నిగ్రహంతో సాంఖ్య యోగాన్ని నేర్చుకుని తపస్సు చేసుకుందుకు వెళ్లిపోయారు.

  తరువాత దక్షుడికి యాభై మంది కుమార్తెలు కలిగారు. వాళ్లల్లో పదిమందిని ధర్ముడికి, ఇరవై ఏడు మందిని చంద్రుడికి, పదమూడు మందిని కశ్యపుడికి ఇచ్చి వివాహం చేశాడు. దక్షుడు కశ్యపుడికి ఇచ్చిన కుమార్తెల్లో ‘అదితి’ అనే కుమార్తెకి ద్వాదశాదిత్యులు, ‘దితి’ అనే కుమార్తెకి హిరణ్యకశిపుడు అనే సాటిలేని పరాక్రమవంతుడు జన్మించాడు. హిరణ్యకశిపుడికి పరాక్రమవంతులు, గుణసంపన్నులు అయిన అయిదుగురు కుమారులు కలిగారు. ఆ అయిదుగురిలో ప్రహ్లాదుడికి విరోచనుడు, కుంభకుడు, నికుంభుడు అనే పేర్లతో ముగ్గురు కొడుకులు కలిగారు. విరోచనుడికి బలి, అతడికి బాణాసురుడు పుట్టారు. 

   ‘దను’ అనే వనితకి విప్రచిత్తి మొదలైన నలభై మంది రాక్షసులు కలిగారు. వాళ్ల కొడుకులు, మనుమలు కలిసి లెక్కలేనంత మంది రాక్షసులయ్యారు. ‘కల’ అనే వనితకి వినాశుడు, క్రోధుడు మొదలైన ఎనిమిది మంది పుట్టారు. ‘అనాయువు’ అనే వనితకి గొప్ప పరాక్రమం కలిగిన విక్షర, బల, వీర, వృత్రులు అనబడే నలుగురు కొడుకులు కలిగారు. వాళ్లు నలుగురూ ఇంద్రుడికి శత్రువులు. ‘సింహిక’ అనే వనితకి రాహువు పుట్టాడు. ‘ముని’ అనే వనితకి భీమసేనుడు మొదలైన పదహారుమంది గంధర్వులు కలిగారు. ‘కపిల’ అనే వనితకి అమృతం, గోగణం, బ్రాహ్మణులు, అప్సరసలు జన్మించారు.

   ‘వినత’ అనే వనితకి అనూరుడు, గరుడుడు పుట్టారు. అనూరుడికి ‘శ్యేని’ అనే భార్య వల్ల సంపాతి, జటాయువు జన్మించారు. ‘క్రోధ’ అనే వనితకి క్రోధ వశగణం పుట్టింది. ‘ప్రాధ’ అనే వనితకి సిద్ధులు మొదలైనవాళ్లు కలిగారు. ‘క్రూర’ అనే వనితకి సుచంద్రుడు మొదలైనవాళ్లు పుట్టారు. ‘కద్రువ’ అనే వనితకి శేషుడు, వాసుకి మొదలైన గొప్ప సర్పరాజులు పుట్టాయి.

   ‘అంగిరసుడు’ అనే బ్రహ్మమానస పుత్రుడికి ఉతథ్యుడు, బృహస్పతి, సంవర్తుడు అనే కొడుకులు, గుణవంతురాలైన యోగసిద్ధి అనే కూతురు జన్మించారు. వాళ్లల్లో బృహస్పతి అన్ని లోకాల్లోను పూజలందుకుని దేవతలకి గురువుగా ప్రకాశించాడు.

   అత్రి అనే మానసపుత్రుడికి ధర్మస్వభావం కలిగినవాళ్లు, వేదవేద్యులు, గొప్ప తేజస్సు కలిగినవాళ్లు, పుణ్యాత్ములు, తపస్సంపన్నులు, ఆద్యులు, సత్యపరులైన గొప్ప మహర్షులు జన్మించారు.

   పులస్త్యుడు అనే బ్రహ్మమానస పుత్రుడికి అనేకమంది రాక్షసులు జన్మించారు.

   పులహుడు అనే బ్రహ్మమానస పుత్రుడికి కిన్నెర కింపురుషులు కలిగారు.

    క్రతువు అనే బ్రహ్మ మానసపుత్రుడికి పక్షి సంతతి జన్మించింది.

   దేవుడు అనే మనువుకి ప్రజాపతి పుట్టాడు. ఆ ప్రజాపతికి ఏడుగురు భార్యలు. వాళ్లల్లో ‘ధూమ్ర’కి ధరుడు, ’ ‘బ్రహ్మవిద్య’కి ధ్రువుడు, ‘మనస్వినిక’కి సోముడు, ‘రత’కి అహుడు, ‘శ్వస’కి అనిలుడు, ‘శాందిలికి’ అగ్ని, ‘ప్రభాతకి’ ప్రత్యూష, ప్రభాసులు అనే పేర్లు కలిగిన ఎనిమిదిమంది వసువులు కలిగారు.

   ఆ వసువుల్లో ‘ధరుడి’కి ద్రవిణుడు, హుతహవ్యవహుడు అనేవాళ్లు జన్మించారు. ‘ధ్రువుడు’ అనే వసువుకి కాలుడు; ‘సోముడు’ అనే వసువుకి అతని భార్య మనోహర యందు వర్చసుడు, శిబిరుడు, ప్రాణుడు, రమణుడు అనే కుమారులు; పృథ అనే కూతురు పుట్టారు. ‘పృథ’కి పదిమంది గంధర్వులు  పుట్టారు. ‘యహుడు’ అనే వసువుకి గ్యోతి జన్మించింది. ‘అనిలుడి’కి శివ యందు మనోజవుడు, అవిజ్ఞాతగతి జన్మించారు.

   ‘అగ్ని’కి కుమారుడు అనే పేరుగలవాడు పుట్టాడు. ‘ప్రత్యూషుడి’కి దేవలుడు అనే ఋషి జన్మించాడు. బృహస్పతి సోదరి అయిన ‘యోగసిద్ధి’ యందు ప్రభాసుడు అనే వసువుకి విశ్వకర్మ జన్మించాడు. విశ్వకర్మ దేవతల విమానాలు తయారు చేశాడు. అన్ని రకాల దేవతలకి సంబంధించిన ఆభరణాలు తయారుచేసి దేవతల్ని సంతోషపెట్టాడు. అతడు శిల్ప ప్రజాపతిగా ప్రసిద్ధికెక్కాడు.

    ‘స్థాణుడి’కి మానసపుత్రులుగా ఏకాదశరుద్రులు పుట్టారు. బ్రహ్మ ఎడమ చేతి నుంచి ధర్ముడు అనే ‘మనువు’ ఉద్భవించాడు. అతడికి శముడు, కాముడు, హర్షుడు అనే పేర్లుగల ముగ్గురు కొడుకులు పుట్టారు. ఆ ముగ్గురికి ప్రాప్తి, రతి, నంద అనేవాళ్లు భార్యలు. ‘సవితృడి’కి బడబరూపంతో త్వాష్ట్రికి, అశ్వినుడు జన్మించారు.

   బ్రహ్మ హృదయం నుంచి భృగుడు జన్మించాడు. ‘భృగుడి’కి కవి జన్మించాడు. ‘కవి’కి శుక్రుడు జన్మించాడు. శుక్రుడు రాక్షసులకి గురువయ్యాడు. ‘శుక్రుడి’కి నలుగురు కుమారులు పుట్టారు. వాళ్లు రాక్షసులకి యజ్ఞికులయ్యారు. గొప్ప పుణ్యపురుషుడైన ‘భృగుడి’కి చ్యవనుడు జన్మించాడు. పూజ్యుడైన చ్యవనుడు, మనుకన్యక దంపతులకి ఊరులందు ఔర్వుడు జన్మించాడు. అతడికి ఋచీకాదులు అనబడే వందమంది కుమారులు కలిగారు.

   వాళ్లల్లో ‘ఋచీకుడి’కి జమదగ్ని జన్మించాడు. ‘జమదగ్ని’మహామునికి నలుగురు కొడుకులు కలిగారు. వాళ్లల్లో పరశురాముడు శ్రీమహావిష్ణువు అవతారం. అతడు శత్రువుల్ని చంపి చిన్నతనంలోనే మహా గొప్పవాడుగా ప్రసిద్ధికెక్కాడు.

  ‘ బ్రహ్మ’కి ధాత, విధాత అనే ఇద్దరు కుమారులు కలిగారు. వాళ్లు మనువుకి సహాయపడ్డారు. వాళ్లతోపాటు లక్ష్మి జన్మించింది. ఆమెకి మానస పుత్రులు అనేకమంది జన్మించారు. జ్యేష్ఠ, వరుణ దంపతులకి బలుడు అనే కుమారుడు, సుర అనే కుమార్తె జన్మించారు. ‘సుర’కి అధర్ముడు పుట్టాడు. అధర్ముడు, నిర్రుతి దంపతులకి భయ, మహాభయ, మృత్యువు అనే ముగ్గురు పుట్టారు.

   ’తామ్ర’ అనే వనితకి కాకి, శ్యేని, భాసి, ధృతరాష్ట్రి, శుకి అనే అయిదుగురు కుమార్తెలు కలిగారు. కాకికి గుడ్లగూబలు; శ్యేనికి డేగలు; భాసికి భాసములు, గ్రద్దలు; ధృతరాష్ట్రికి హంసలు, చక్రవాకాలు; శుకికి చిలుకలు జన్మించాయి.

   ‘క్రోధుడి’కి మృగి మొదలైన తొమ్మిదిమంది కూతుళ్లు కలిగారు. వాళ్లల్లో మృగికి మృగాలు; మృగమందకి ఎలుగుబంట్లు, చిన్న పెద్ద చమరీ మృగాలు పుట్టాయి. హరికి కోతుల సమూహం; భద్రమనసకి ఐరావణం; ఐరావణానికి దేవగజాలు కలిగాయి. మాతంగికి గజాలు; శార్దూలికి సింహాలు, పెద్దపులులు; శ్వేతకి దిగ్గజాలు పుట్టాయి.

   ‘సురభి’కి రోహిణి, గంధర్వి, అనల కలిగారు. వాళ్లల్లో రోహిణికి పశువులు; గంధర్వికి గుర్రాలు; అనలకి కొండలు, చెట్లు, తీగెలు, తీగపొదలు పుట్టాయి. సురసకు సర్పాలు పుట్టాయి. సకల జీవాలు ఈ విధంగా జన్మించాయి.   దేవతలు, మునులు, రాక్షసులు మొదలైన జీవుల పుట్టుక గురించి విన్నవాళ్లకి, చదివిన వాళ్లకి సుఖము, ఆయుష్షు, పుత్రలాభము, పాపక్షయము, గొప్ప వైభవము కలుగుతుంది!

    వైశంపాయనుడు భూలోకంలో దేవతలు, రాక్షసుల అంశలతో జన్మించిన వీరుల గురించి జనమేజయుడికి వివరిస్తున్నాడు.

   జగత్తుకి మొదటివాడు శ్రీమహావిష్ణువు. ఆయన అంశతో యాదవ వంశంలో దేవకీవసుదేవులకి శ్రీకృష్ణుడు జన్మించాడు. ప్రలంబుడు మొదలైన రాక్షసుల్ని సంహరించడానికి విష్ణుమూర్తి అంశతో రోహిణీ వసుదేవులకి సర్వజనులతోను పూజింపబడే ఆదిశేషుడు ‘బలదేవుడు’ అనే పేరుతో జన్మించాడు.

   ‘లక్ష్మీదేవి’ అంశతో రుక్మిణి జన్మించింది. ‘సనత్కుమారుడి’ అంశతో ప్రద్యుమ్నుడు, ‘అప్సరసల’ అంశలతో శ్రీకృష్ణుడి పదహారువేలమంది అంత:పుర స్త్రీలు జన్మించారు. ఆ యా ‘దేవతల’ అంశలతో యదు, వృష్ణి, భోజ, అంధక వంశాల్లో అనేకమంది వీరులు జన్మించారు.

   ‘ప్రభాసువు’ అనే ఎనిమిదవ వసువు యొక్క అంశతో విద్యలన్నీ తెలిసినవాడు, తన బలపరాక్రమాలతో పరశురాముణ్ని జయించిన భీష్ముడు జన్మించాడు. దేవగురువైన ‘బృహస్పతి’ అంశతో ధనుర్విద్యా గురువు, ప్రజల మన్ననలు పొందినవాడు, అన్ని వేదాల్ని అభ్యసించినవాడు ద్రోణుడు జన్మించాడు. ‘కామక్రోధాల’ కలయిక వల్ల ద్రోణుడికి శత్రువుల్ని సంహరించేవాడు, అస్త్రశస్త్ర విద్యల్లో ఆరితేరినవాడు గొప్పబలశాలి అశ్వత్థామ జన్మించాడు.

   ‘ఏకాదశ రుద్రుల’ అంశతో కృపుడు; ‘సూర్యుడి’ అంశతో కర్ణుడు; ‘ద్వాపర యుగం’ యొక్క అంశతో శకుని జన్మించారు. అరిష్టా పుత్రుడైన ‘హంసుడు’ అనే గంధర్వ రాజు ధృతరాష్ట్రుడుగాను, ‘మతి’ అనే దేవత గాంధారిగాను జన్మించారు. ఆ ఇద్దరికీ ‘కలి’ అంశతో దుర్యోధనుడు కలిగాడు. ‘పౌలస్త్య సోదర వర్గం’ వల్ల దుశ్శాసనుడు మొదలైన దుర్యోధనుడు సోదరులతో కలిసి నూరుగురు అన్నదమ్ములుగా పుట్టారు.

    హిరణ్యకశిపుడు శిశుపాలుడిగాను; సంహ్లాదుడు శల్యుడిగాను; అనుహ్లాదుడు ధృష్ణకేతుడుగాను, శిబి అనేవాడు ద్రుమసేనుడుగాను జన్మించారు. బాష్కళుడు భగదత్తుడుగాను; విప్రచిత్తి అనే రాక్షసుడు జరాసంధుడు అనే రాక్షసుడుగాను; అయశ్శిరుడు అశ్వశీర్షుడుగాను, అయశ్శంకుడు, గగనమూర్ధుడు, వేగవంతుడు, అనే ఏడుగురు రాక్షసులుగా కేకయ రాజులుగా జన్మించారు.

    కేతుమంతుడు అమితౌజుడుగాను; స్వర్భానుడు ఉగ్రసేనుడుగాను; జంభుడు విశోకుడుగాను; అశ్వపతి కృతవర్మగాను; వృషపర్వుడు దీర్ఘప్రజ్ఞుడుగాను; అజరుడు మల్లుడుగాను జన్మించారు. అశ్వగ్రీవుడు రోచమానుడుగాను; సూక్ష్ముడు బృహద్రథుడుగాను; దుహుడు సేనాబిందుడుగాను పుట్టారు.

   ఏకచక్రుడు ప్రతివింధ్యుడుగాను; విరూపాక్షుడు చిత్రవర్మగాను; హరుడు, అహరుడు బాహ్లికులుగాను; చంద్రవక్త్రుడు ముంజకేశుడుగాను; నికుంభుడు దేవాపిగాను; శరభుడు సోమదత్తుడుగాను; చంద్రుడు చంద్రవర్మగాను; అర్కుడు ఋషికుడుగాను; మయూరుడు విశ్వుడుగాను జన్మించారు.

   సువర్ణుడు క్రోధకీర్తిగాను; రాహువు క్రోథుడుగాను; చంద్రహంత శునకుడుగాను; అశ్వుడు అశోకుడుగాను; భద్రహస్తుడు నందుడుగాను; దీర్ఘజిహ్వుడు కాశీరాజుగాను; చంద్రవినాసనుడు జనకిగాను; బలీనుడు పౌండ్రమత్స్యుడుగాను; వృత్రుడు మణిమంతుడు గాను జన్మించారు. కాలాపుత్రులు ఎనిమిది మంది వరుసగా జయత్సేన, పరాజిత, నిశధాధిపతి, శ్రేణి, మన్మహౌజు, అభీరు, సముద్రసేన, బృహత్తులుగా జన్మించారు.

   క్రోథ వశగణాల వల్ల మద్రక, కర్ణ, వేష్ట, సిద్ధార్థ, కీటక, సువీర, సుబాహు, మహావీర, బాహ్లిక, క్రథ, విచిత్ర, సురథ, శ్రీమన్నీల, చీరవాస, భూమిపాల, దంతవక్త్ర, రుక్మి, జనమేజయ, ఆషాఢ, వాయువేగ, భూరితేజ, ఏకలవ్య, సుమిత్ర, వాటధాన, గోముఖ, కారూషకక్షేమ, ధూర్తి , శ్రుతాయు, రుద్వహ, బృహత్సేన, క్షేమాగ్ర, తీర్థకుహర, మతిమది, ఈశ్వరాదుడు, అనేటటువంటి అనేకమంది జన్మించారు.

   కాలనేమి కంసుడుగా పుట్టాడు. నపుంసకుడైన గుహ్యకుడు శిఖండిగా పుట్టాడు. మరుద్గణాల అంశతో పాండురాజు పుట్టాడు. మరుత్తుల అంశలతో అనేక యుద్ధాలలో ఆరితేరినవాళ్లు శాశ్వతమైన కీర్తి, లోకంలో ప్రసిద్ధమైన చరిత్ర కలిగిన ద్రుపదుడు, సాత్యకి, విరాటుడు అనే ముగ్గురు జన్మించారు. మాండవ్య మహాముని తీవ్రమైన కోపంతో ఇచ్చిన శాపం వల్ల యమధర్మరాజు సమస్త ధర్మాల గురించి తెలిసినవాడు విదురుడుగా జన్మించాడు.

   సిద్ది, బుద్ధి అనే దేవతలు కుంతిగాను, మాద్రిగాను పుట్టి అన్ని లోకాలకి ఇష్టమైన చరిత్ర కలిగిన పాండురాజుకి పట్టమహిషులయ్యారు. యముడి అంశతో ధర్మరాజు; వాయుదేవుడి అంశతో భీముడు; ఇంద్రుడి అంశతో అర్జునుడు; అశ్వినుల అంశతో నకులసహదేవులు పుట్టారు. లక్ష్మి అంశతో ద్రౌపది; అగ్ని అంశతో దృష్టద్యుమ్నుడు ద్రుపదరాజ వంశంలో పుట్టారు.

   దేవాసురుల అంశలతో భూమి మీద జన్మించిన వాళ్ల చరిత్ర గురించి విన్నవాళ్లకి చదివినవాళ్లకి దేవాసురులు కోరికలు తీరుస్తారు!

 

మహాభారతకథ-18

 

                                                               మత్స్యగంధి, వ్యాసుల పుట్టుక

    ఒకరోజు ఉపరిచరుడు తన భార్య గిరికకి  మృగమాంసం పెట్టాలని వేటకోసం అడవికి వెళ్లాడు. గిరికని తలుచుకుంటూ తిరుగుతూన్న ఉపరిచరుడి వీర్యం కింద పడింది. తన వీర్యాన్ని ఆకుదొప్పలో పెట్టి ఒక డేగ మెడకి కట్టాడు. దాన్ని తీసుకుని వెళ్లి గిరికకి ఇమ్మని డేగకి చెప్పాడు.

   డేగ ఆకాశంలో ఎగురుతుండగా దాని దగ్గర ఉన్నది మాంసమని అనుకుని మరొక డేగ అడ్డుపడింది. ఆ రెండింటి మధ్య పోట్లాట జరిగింది. డేగ తీసుకుని వెడుతున్న వీర్యం యమునానది నీళ్లల్లో పడిపోయింది. ‘అద్రిక’ అనే అప్సరస ఆ నదిలో బ్రహ్మ ఇచ్చిన శాపం వల్ల చేపగా మారి తిరుగుతూ నదిలో పడిన వీర్యాన్ని తాగి గర్భవతి అయింది. పది నెలలు గడిచాక ఒకరోజు ఆ చేప జాలరులకి దొరికింది. ఇంటికి తీసుకుని వెళ్లి దాని పొట్ట చీల్చారు. దాని కడుపులో మనిషి రూపంలో కనిపించిన ఇద్దరు పిల్లల్ని జాగ్రత్తగా బయటకి తీసి తమ ప్రభువు దాశరాజుకి ఇచ్చారు.

    అప్సరసకి శాపం తీరిపోయి దివ్యలోకాలకి వెళ్లిపోయింది. చేప కడుపులోంచి పుట్టిన కుమారుడు ‘మత్స్యరాజు’ అనే పేరుతో మత్స్యదేశానికి రాజయ్యాడు. ఆడపిల్లని దాశరాజు ‘సత్యవతి’’ అని పేరు పెట్టి తన కుమర్తెగా పెంచుకున్నాడు. ఆమె ‘మత్స్యగంధి’ అనే పేరుతో పెరిగి పెద్దదయింది. దాశరాజు మాట ప్రకారం యమునా నదిలో ఓడ నడుపుతోంది.

   అసూయాద్వేషాలు లేనివాడు, ముల్లోకాలతో పూజింపబడేవాడు, అందరి పాపాల్ని నశింపచేసేవాడు, వశిష్ఠమహర్షికి మనుమడు, శక్తిమహర్షికి కొడుకు అయిన పరాశరుడు అనే మహర్షి తీర్థయాత్రకి వెడుతూ   మధ్యలో యమునానది దాటడానికి రేవుకి వచ్చాడు. మత్స్యగంధిని చూసి ఇష్టపడి తన కోరికని ఆమెకి తెలియచేశాడు. కాదంటే తనను శపిస్తాడేమో అని భయపడింది. అయినా తనకు చేతనైనట్లుగా ఆయనకి నచ్చచెప్పింది.

   ఆమె మాటలు విని “మత్స్యగంధీ! నువ్వు దాశరాజు కుమార్తెవు కాదు. సూతవంశంలో జన్మించలేదు. వసుమహారాజు వంశానికి చెందినదానివి” అని ఆమె జన్మవృత్తాంతాన్ని వివరించి చెప్పాడు పరాశరుడు. ఆమె శరీరం నుంచి వచ్చే చేపల వాసన పోయి చాలా దూరం వరకు మంచి సువాసన వచ్చేటట్లు అనుగ్రహించాడు.  అప్పటినుంచి ఆమె ‘గంధవతి’, ‘యోజనగంధి’ అని పిలవబడింది. పరాశరుడు ఆమెకి అనేక దివ్యమైన వస్త్రాలు, ఆభరణాలు కానుకగా ఇచ్చాడు.

   బ్రహ్మతో సమానమైన పరాశర మహర్షి తపోమహిమ వల్ల సత్యవతికి సూర్యుడితో సమానమైన వేదమయుడు, ఆదిముని, జ్ఞానవంతుడు వ్యాసుడు కొడుకుగా పుట్టాడు. పరాశరుడు సత్యవతి కోరుకున్న వరాలు అనుగ్రహించి వెళ్లిపోయాడు. వ్యాసుడు ‘నల్లనివాడు, మంచి వాక్కు కలవాడు, కృష్ణద్వైపాయనుడు’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధికెక్కాడు. కృష్ణద్వైపాయనుడు జింకచర్మం, ఎర్రని జడలు, దండకమండలాలు ధరించి తల్లి ఎదురుగా నిలడ్డాడు. ఆమెకి నమస్కారం చేసి “తల్లీ! నావల్ల మీకు ఏ అవసరం కలిగినా నన్ను పిలవండి, క్షణంలో వచ్చేస్తాను” అని చెప్పి తపస్సు చేసుకునేందుకు వెళ్లిపోయాడు.

  పరాశర మహర్షి వల్ల సత్యవతికి బ్రహ్మ అంశతో జన్మించిన వ్యాసుడు, ప్రపంచ శ్రేయస్సుకోసం వేదాల్ని విభజించి, పంచమవేదమనే మహాభారతాన్ని రచించి వేదవ్యాసుడుగా ప్రసిద్ధికెక్కాడు.

భీష్ముడు ఇతర వీరుల పుట్టుక

   దేవతలు, రాక్షసులు, యక్షులు, పక్షులు, మునులు, గంధర్వులు మొదలైనవాళ్ల అంశలతో భీష్ముడు మొదలైన మహావీరులు అనేకమంది భారతయుద్ధం చెయ్యడానికి జన్మించారు. వాళ్ల బలాబలాల గురించి అనేక వేల ముఖాలతో, అనేక వేలమంది, అనేక వేలసార్లు, అనేక వేల సంవత్సరాలు చెప్పినా పూర్తవదు” అని వైశంపాయనుడు జనమేజయుడికి చెప్పాడు.

  జనమేజయుడు “మహర్షీ! దేవదానవుల అంశలతో పుట్టిన రాజులు అందరూ ఒకేసారి మహాభారత యుద్ధంలో మరణించడానికి కారణం ఏమిటి?” అని అడిగాడు.

  వైశంపాయనుడు చెప్తున్నాడు “పరశురాముడు క్షత్రియుల మీద కోపంతో ఇరవై ఒక్క సార్లు దండెత్తి రాజులందర్నీ చంపేశాడు. రాజుల భార్యలు సంతానం కోసం శ్రేష్ఠులైన బ్రాహ్మణుల్ని ఆశ్రయించారు. వాళ్ల అనుగ్రహంతో ధర్మబద్ధంగా సంతానాన్ని పొందారు. రాజుల వంశాలు మళ్లీ వృద్ధి చెందాయి. ఆ రాజులందరు ధర్మమార్గంలో నడిచి ప్రజలకి బాధ కలగకుండా రాజ్యాల్ని పాలించారు.

   బ్రాహ్మణుల అనుగ్రహంతో జన్మించిన రాజుల ధర్మబద్ధమైన పరిపాలనలో  వర్ణాశ్రమ ధర్మాలు మళ్లీ స్థిరపడ్డాయి. ధర్మం పెరగడం వల్ల బ్రాహ్మణులకి క్షత్రియులకి ఆయుర్దాయం కూడా పెరిగింది. యజ్ఞాలు ఆగకుండా జరుగుతూ ఊండడం వల్ల దేవేంద్రుడు సంతోషించి అవసరమైన సమయాల్లో వర్షాలు కురిపించాడు. అందువల్ల భూమి మీద సారవంతమై పంటలు బాగా పండాయి. జనసాంద్రత కూడా  పెరిగింది.

   ప్రజల భారం మొయ్యలేక భూదేవి బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల దగ్గరికి వెళ్లి “మహానుభావులారా! ప్రజల భారాన్ని మొయ్యలేక పోతున్నాను. దీనికి ఏదేనా మార్గం చూడండి!” అని ప్రార్థించింది.

   బ్రహ్మదేవుడి అంగీకారంతో విష్ణుదేవుడు గొప్పదైన తన ఆంశ ఎక్కువగా ఉండేలా, ఇంద్రాది దేవతలు తమ అంశలతో భూమి మీద పుట్టేలా చేశాడు. దేవతలు, రాక్షసులు, యక్షుల అంశలతో శిశుపాలుడు మొదలైన గర్వంతో ఉన్న రాజులు జన్మించారు. వాళ్లల్లో కొంతమంది ప్రజలకి సన్నిహితంగాను, మరికొంతమంది ప్రజలకి దూరంగాను, కాఠిన్యంగాను ఉన్నారు. దేవతల అంశలతో సాటిలేని పరాక్రమంతో పుట్టిన వాళ్లందరూ పాండవుల పక్షాన ఉన్నారు. రాక్షసాంశలతో పుట్టిన వాళ్లందరూ దుర్మార్గుడు, ఉన్మాదుడు అయిన దుర్యోధనుడి పక్షాన ఉన్నారు.

   వీళ్లంతా గొప్ప పరాక్రమం కలవాళ్లు. ఒకళ్లతో ఒకళ్లు పోట్లాడుకుని భారత యుద్ధంలో వీరమరణం పొందారు.

 

మహాభారతకథ-17

 

ఆదిపర్వము-మూడవ ఆశ్వాసము ప్రారంభము

పాండవులు, కౌరవుల మధ్య వైరము

   జనమేజయుడు చేస్తున్న సర్పయాగాన్ని పూర్తిగా చెయ్యనివ్వక మధ్యలోనే ఆపించేశాడు ఆస్తీకమహర్షి. మధ్యలోనే ఆపేసినా జనమేజయ మహారాజు ఎవరికీ ఎటువంటి లోటూ రానివ్వలేదు. యాగం నిర్వహిస్తున్న ఋత్త్విక్కులకి, యాగం సరిగా జరుగుతోందో లేదో పరీక్షించే వ్యాసుడు మొదలైన మహర్షులకి శాస్త్ర ప్రకారం సంభావనలిచ్చి గౌరవించాడు. పేదలందరికీ ధనాన్ని పంచాడు. యజ్ఞవిధులు పూర్తిచేశాక   జనమేజయుడికి ప్రాచీనమైన గొప్పదైన భారత కథ వినాలని అనిపించింది.

   గొప్ప తపస్సంపన్నుడు, పరాశరుడి కుమారుడు, బ్రహ్మర్షుల్లో ముఖ్యుడు; దయామయుడు; కురుకుల పితామహుడు; లోక కళ్యాణకారకుడు; కృష్ణాజినం కట్టుకున్నవాడు; నల్లటి మేఘం వంటి రంగుతో ఉన్న శరీరము, తగినంత ఎత్తు, రాగిరంగుతో ఉన్న జడలతో ఉన్నవాడు; అభిమానము, ద్వేషము రెండూ లేనివాడు;  అసూయ తెలియనివాడు; గొప్ప గొప్ప మహర్షుల్ని శిష్యులుగా కలిగినవాడు; చుట్టూ అనేకమంది మహర్షులతో కూడి ఉండే వ్యాసభగవానుడు బంగారంతోను, మణులతోను చెయ్యబడిన ఎత్తైన సింహాసనం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు.

  మొదట పూజ్యుడైన వ్యాసమహర్షికి నమస్కరించాడు జనమేజయుడు. తరువాత  ఆయనతో “పూజ్యులైన మహర్షీ! మీతో పాటు భీష్ముడు మొదలైన కురువంశ పెద్దలందరూ దగ్గర ఉండి పాండవులకి, కౌరవులకి తోడుగా ఉంటూ రాజ్యసంపదని  పంచి ఇచ్చారు. వాళ్లు ఎవరి రాజ్యాన్ని వాళ్లు పాలించుకుంటూ ఉన్నారు. అంతలోనే ప్రజలందరూ నాశనమయ్యేటట్లు భారతయుద్ధాన్ని ఎందుకు మొదలుపెట్టారు? పెద్దల మాట వినాలి కదా? మరి మీరు చెప్పినట్టు వాళ్లు ఎందుకు వినలేదు? యుద్ధం జరుగుతుందని తెలిసి కూడా మీరందరూ వాళ్లని ముందే ఎందుకు ఆపలేకపోయారు? అసలు ఈ కలహం ఎందుకు వచ్చింది? జరిగిన విషయాలన్నీ దయచేసి నాకు వివరంగా చెప్పండి!” అని అడిగాడు.   

గొప్ప పరాక్రమవంతులు; ధైర్యము, వివేకము కలిగినవాళ్లు; ఎప్పుడూ నిజాన్నే పలికేవాళ్లు; కీర్తివంతులు; కృతజ్ఞత తెలిసినవాళ్లు; ఉత్తములు, ధర్మప్రవర్తన కలవాళ్లు; శరణు వేడినవాళ్లని రక్షించేవాళ్లతో ప్రసిద్ధమైన భారత వీరుల సద్గుణాలతో కీర్తించబడిన, ప్రాచీనమైన బారతకథని జనమేజయుడికి వినిపించమని వేదవ్యాసుడు వైశంపాయనుడితో చెప్పాడు.

   వైశంపాయనుడు తన గురువు వేదవ్యాసుడికి నమస్కారం చేసి భారత కథని చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. జనమేజయ మహారాజు గొప్ప భక్తి శ్రద్ధలతో వింటున్నాడు. యాగం చూడ్డానికి వచ్చినవాళ్లు అందరూ కూడా వైశంపాయనుడు చెప్తున్న భారత కథని వినడానికి సిద్ధంగా కూర్చున్నారు.

  పాండురాజు మరణించాక ఆయన కుమారులు పాండవులు హస్తినాపురం వచ్చి అక్కడే ఉండిపోయారు. కౌరవులతోపాటు వేదాలు, ధనుర్విద్య నేర్చుకుని జ్ఞానాన్ని సంపాదించారు. వాళ్ల గుణగణాల్ని అందరూ పొగుడుతుంటే కౌరవులు భరించలేక పోయారు. శకుని, కర్ణుడు, దుశ్శాసనుడు మొదలైనవాళ్లు చెప్పిన మాటలు విని ధృతరాష్ట్రుడు పాండవులకి హాని చేస్తుండేవాడు. పాండవుల ధర్మప్రవర్తనే వాళ్లని కాపాడుతూ ఉండేది.

   ఒకరోజు భీముడు నీళ్లల్లో ఆడుకుని అలిసిపోయి ‘ప్రమాణకోటి’ అనే ప్రదేశంలో నిద్రపోతున్నాడు. దుర్యోధనుడు భీముణ్ని చెట్ల తీగలతో కట్టేసి గంగానదిలోకి పడేశాడు. అతి బలవంతుడైన భీముడు మెలుకువ రాగానే గట్టిగా ఒళ్లు విరుచుకున్నాడు. చెట్ల తీగలన్నీ ఒక్కసారిగా తెగిపోయాయి. వెంటనే నదిలోంచి బయటకి వచ్చేశాడు. మరొకసారి నిద్రపోతున్న భీముణ్ని నల్ల తాచుతో కరిపించారు. వజ్ర శరీరం ఉన్న భీముడి శరీరంలోకి పాము దంతాలు దిగబడలేదు. ఇంకొకసారి భీముడు తింటున్న అన్నంలో విషం కలిపారు. భీముడు దివ్యపురుషుడు కనుక అతడు తిన్న అన్నంతో పాటే విషం కూడా జీర్ణమై పోయింది.

   చివరికి పాండవులందర్నీ కలిపి చంపాలనుకున్నారు. దుర్యోధనుడు పాండవుల కోసం ‘వారణావతము’ అనే ఊళ్లో లక్కతో ఒక ఇల్లు కట్టించి ఇచ్చాడు. పాండవులు ఆ ఇంట్లోకి వెళ్లగానే దానికి నిప్పంటించమని చెప్పాడు. కాని, విదురుడి సలహా ప్రకారం పాండవులు ఒక సొరంగ మార్గం నుంచి బయటకు వచ్చి ప్రమాదం నుంచి తప్పించుకున్నారు. ధర్మ ప్రవర్తన కలిగినవాళ్లని, మంచి నడవడిక కలిగినవాళ్లని, సత్యాన్నే పలికేవాళ్లని, ఇతరుల మంచిని కోరేవాళ్లని, గుణసంపన్నుల్ని, శత్రుత్వం లేకుండా అందరితో స్నేహంగా మెలిగేవాళ్లని భగవంతుడు ఎప్పుడూ రక్షిస్తూనే ఉంటాడు.

   లక్క ఇంట్లోంచి క్షేమంగా బయటపడి, పాండవులు తల్లి కుంతితో కలిసి అడవిలోకి వెళ్లారు. అక్కడ హిడింబుడు అనే రాక్షసుడు పాండవుల్ని చంపబోయాడు. భీముడు ఆ రాక్షసుణ్ని చంపి తన సోదరుల్ని తల్లిని కాపాడుకున్నాడు. తరువాత అతడి చెల్లెలు హిడింబని పెళ్లి చేసుకున్నాడు.

   అక్కడినుంచి పాండవులు ఏకచక్రపురం చేరుకున్నారు. పాండవులందరు బ్రాహ్మణ వేషాలు వేసుకుని ద్రుపదుడి పట్టణానికి వెళ్లారు.  అక్కడ జరుగుతున్న ద్రౌపదీ స్వయంవరంలో చేప రూపంలో ఉన్న మత్స్య యంత్రాన్ని అర్జునుడు కొట్టాడు. అక్కడకి వచ్చిన రాజులందర్నీ ఓడించి పాండవులు ద్రౌపదిని తీసుకుని ఇంటికి వచ్చారు. వ్యాసమహర్షి, తల్లి కుంతీదేవి ఇద్దరి ఆజ్ఞ ప్రకారం పాండవులు అయిదుగురు ద్రౌపదిని పెళ్లి చేసుకున్నారు. ఒక సంవత్సరం ద్రుపదుడి పట్టణంలోనే ఉండిపోయారు.

  ఆ విషయం తెలుసుకున్న కౌరవుల తండ్రి ధృతరాష్ట్రుడు పాండవుల్ని రప్పించి సగం రాజ్యం ఇచ్చాడు. వాళ్లని ఇంద్రప్రస్థ పురంలో ఉండమన్నాడు. పెదతండ్రి మాట ప్రకారం పాండవులు ఇంద్రప్రస్థ పురంలో ఉండి రాజ్యం చేస్తున్నారు.

   అర్జునుడు ద్వారకా నగరానికి వెళ్లి శ్రీకృష్ణుడి చెల్లెలు సుభద్రని పెళ్లి చేసుకున్నాడు. ఆ దంపతులకి అభిమన్యుడు అనే పేరుగల కొడుకు కలిగాడు. తరువాత అర్జునుడు అగ్నిదేవుడినుంచి రథాన్ని, గుర్రాల్ని, గాండీవమనే ధనుస్సుని, దేవదత్తమనే శంఖాన్ని, ఎన్ని బాణాలు తీసి ఉపయోగించినా అవన్నీ మళ్లీ వచ్చి చేరే అమ్ముల పొదిని పొందాడు. ఇంద్రుణ్ని ఓడించి ఖాండవనాన్ని దహిస్తున్న అగ్నికి సహాయపడ్డాడు.

   ధర్మరాజు ‘మయుడు’ అనే పేరుగల రాక్షస శిల్పిని పిలిపించి సభా భవనాన్ని కట్టించుకున్నాడు. భీముడు, అర్జునుడు శ్రీకృష్ణుడి సహాయంతో దిగ్విజయ యాత్రకు వెళ్లి జరాసంధుణ్ని చంపేశారు. ధర్మరాజు గొప్ప రాజసూయ యాగం చేసి చక్రవర్తిగా ప్రకాశించాడు.

   సుఖంగా జీవిస్తున్న పాండవుల్ని చూసి ఓర్వలేక దుర్యోధనుడు అతడి తమ్ముళ్లు, మేనమామ శకునితో కలిసి ధర్మరాజుని జూదం ఆడడానికి పిలిచారు. ముందుగా ఓడిపోయినవాళ్లు పన్నెండు సంవత్సరాలు అడవిలోను, ఒక సంవత్సరం ఎవరూ తమని గుర్తుపట్టకుండా ప్రజల మధ్యే పట్టణంలోను జీవిస్తూ ఉండాలని నియమం పెట్టుకున్నారు. కౌరవులు జూదంలో ధర్మరాజుని ఓడించి పాండవుల్ని రాజ్యం నుంచి వెళ్లగొట్టారు.

   అర్జునుడు అరణ్యవాసం చేస్తూనే ఒక ఉత్తముడైన గురువు ద్వారా అడవిలో ఉపదేశం పొందాడు. తరువాత గొప్ప తపస్సు  చేసి శివుణ్ని, బాహుపరాక్రమంతో ఇంద్రుణ్ని ప్రసన్నం చేసుకున్నాడు. పాశుపతంతో పాటు అనేకమైన దివ్య బాణాలు కూడా పొందాడు. పన్నెండేళ్లు అరణ్యంలోను, అజ్ఞాతంగా ఒక సంవత్సరం ప్రజల మధ్య జీవించి అతి కష్టంతో పాండవులు పదమూడేళ్లు గడిపారు. మంచి ప్రవర్తన కలిగిన పుణ్యాత్ములైన పాండవులు తిరిగి వచ్చిన తరువాత తమ రాజ్యాన్ని తమకి ఇమ్మని అడిగారు.

  కౌరవులు పాండవులకి రాజ్యం ఇవ్వలేదు. పాండవులు కనీసం అయిదు ఊళ్లయినా ఇమ్మని అడిగారు. అందుకు కూడా కౌరవులు అంగీకరించలేదు. ఇదే కౌరవ పాండవుల మధ్య వైరానికి కారణమైంది, భారత యుద్ధానికి దారితీసింది.

 ఉపరిచర వసుమహారాజు చరిత్ర

   వైశంపాయనుడు జనమేజయ మహారాజుకి వేదవ్యాసుడి జన్మవృత్తాంతం చెప్తున్నాడు.

   “చేది దేశానికి రాజు వసువు. అతడు దేవేంద్రుడితో సమానమైన పరాక్రమము, సంపదలు కలిగినవాడు. ప్రజలకి ఏ కష్టమూ రాకుండా ఆదుకునేవాడు.  అతడు ఒకరోజు వేటకోసం అడవికి వెళ్లాడు. అక్కడ ఒక మహర్షి ఆశ్రమాన్ని చూసి తను కూడా వైరాగ్యభావాన్ని పెంచుకున్నాడు. అప్పటికప్పుడే అతడిలో తపస్సు చేసుకోవాలన్న కోరిక పెరిగింది. ధనుస్సు బాణాలు వదిలిపెట్టి అక్కడే ఉండి తపస్సు చేసుకోడం ప్రారంభించాడు.

   ఒకరోజు ఇంద్రుడు అతడి దగ్గరికి వచ్చాడు. “రాజా! నువ్వు వర్ణాశ్రమ ధర్మాల్ని అనుసరించి రాజ్యాన్ని పాలిస్తున్నావు. ప్రజల్ని, రాజ్యాన్ని వదిలేసి ఇలా తపస్సులో ఉండిపోతే నీ ప్రజల్ని ఎవరు ఆదుకుంటారు?   నువ్వు చేస్తున్న తపస్సుకి నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది. నువ్వు రాజ్యపాలన మానేస్తే ప్రజలు ఇబ్బందులు పడతారు. రాజ్యపాలన చేస్తూనే నాతో స్నేహంగా ఉంటూ నా దగ్గరికి వస్తూ పోతూ ఉండు!” అని చెప్పాడు.

  తరువాత అతడికి దివ్యత్వాన్ని; బంగారంతోను మణులతోను తయారైన విమానాన్ని; ఇతర ఆయుధాల వల్ల హాని కలగకుండా ఉండడం కోసం ఎప్పుడూ వాడిపోకుండా ఉండే పద్మాలతో ఉన్న ఇంద్రమాలని; చెడ్డవాళ్లని శిక్షించడానికి, మంచి వాళ్లని రక్షించడానికి ఉపయోగించే వేణుయష్టినీ ఇచ్చాడు. వసురాజు ఇంద్రుడు ఇచ్చిన విమానాన్ని ఎక్కి  పై లోకాల్లో కూడా తిరుగుతూ ఉండేవాడు. అందువల్ల అతడు ‘ఉపరిచరుడు’ అని పిలవబడ్డాడు.

  ప్రతిసంవత్సరం ఇంద్రమాలకి, వేణుయష్టికి ఉత్సవాన్ని జరిపిస్తూ ఈశ్వరుడికీ, ఇంద్రుడికీ సంతోషం కలిగించేవాడు. అప్పటి నుంచి రాజులందరు ప్రతి సంవత్సరం ఇంద్రోత్సవం జరిపించడం మొదలుపెట్టారు. ఇంద్రోత్సవం జరిపించడం వల్ల రాజులకి ఆయువు, వంశవృద్ధి కలుగుతుంది, రాజ్యంలో జీవించే ప్రజలకి సుఖసంతోషాలు కలుగుతాయి.

   ఉపరిచరుడు జరిపించిన ఇంద్రోత్సవాలకి దేవేంద్రుడు ఎంతో సంతోషించాడు. ఇంద్రుడి వరం వల్ల ఉపరిచరుడికి బృహద్రథుడు, మణివాహనుడు, సౌబలుడు, యదువు, రాజన్యుడు అనే అయిదుగురు కుమారులు కలిగారు. వాళ్లు అయిదుగురు అనేక దేశాలకి అధిపతులై వంశాన్ని వృద్ధిచేశారు. ఉపరిచరుడు రాజర్షిగా రాజ్యపాలన చేస్తున్నాడు.

   అతడి నగరానికి దగ్గరలో ఉన్న ‘శుక్తిమతీ’ నది ‘కోలహలం’ అనే పర్వతం మీద ఇష్టాన్ని పెంచుకుంది. అందువల్ల ఆ పర్వతం నదిని ప్రవహించకుండా అడ్డుకుంది. ఉపరిచరుడు ఆ పర్వతాన్ని తన కాలితో తన్నాడు. పర్వతుడి వల్ల శుక్తిమతీ నదికి ‘వసుపదుడు’ అనే కుమారుడు,  ‘గిరిక’ అనే కుమార్తె కలిగారు. శుక్తిమతీనది ఉపరిచరుడికి తన కుమారుణ్ని, కుమార్తెని కానుకగా ఇచ్చింది. ఉపరిచరుడు వసుపదుణ్ని తన సేనాపతిగాను, గిరికని ధర్మపత్నిగాను స్వీకరించాడు.